Rutger Oolbekkink: ‘Vluchtelingenwerk is absoluut geen eenrichtingsverkeer’

Verhaal | 15-05-2019Iris Zwart

Grote veranderingen beginnen vaak bij individuen die op kleine schaal andere keuzes maken. Wij noemen hen Rechtbrengers. We komen ze tegen in ons werk op andere continenten, maar ook in Nederland. We stellen ze graag aan je voor. Maak kennis met Rutger Oolbekkink (44).

'Zes jaar geleden ontmoete ik Berhane, een vluchteling uit Ethiopië. We leerden elkaar goed kennen en hij vertelde mij zijn verhaal. Dit was het eerste echte contact dat ik met een vluchteling had. Later dat jaar hoorde ik over uitgeprocedeerde mannen die in Utrecht op straat stonden zonder slaapplek. De enige groep vluchtelingen in Utrecht voor wie niets wordt geregeld. Door mijn contact met Berhane voelde het verhaal van deze mensen niet langer abstract. Ik wist meteen: ‘hier moet iets gebeuren.’ 

Een duurzame opvang

Samen met een paar anderen hebben we toen in twee maanden tijd De Toevlucht opgericht. Ons eerste doel was dat er in de winter van 2013 geen mannen meer op straat hoefden te slapen. We begonnen in een grote zaal met dertig matrassen op de grond. Mannen konden er slapen, ontbijten en anderen ontmoeten. Al snel werden alle bedden gevuld. Het was zo bijzonder dat er iedere nacht genoeg vrijwilligers kwamen. 

Door mijn contact met Berhane voelde het verhaal van deze mensen niet langer abstract.

Deze mensen begonnen aan dit werk omdat ze concludeerden dat er iets ergs aan de hand was en in actie wilden komen. Maar ze zijn gebleven omdat het absoluut geen eenrichtingsverkeer is. Hierdoor is de opvang al meer dan vijf jaar een succes. 

Met De Toevlucht vormen we een soort community van leeftijdsgenoten die ’s avonds bij elkaar komen. Het wrange is alleen dat de een volop kansen heeft in de samenleving en de ander niet weet hoe zijn toekomst er uit ziet. Samen denken we hierover na en er ontstaan vriendschappen. Zo is onze opvang ook duurzaam geworden. We helpen vluchtelingen om een plan te maken, bijvoorbeeld door het aangaan van een nieuwe procedure of om terug te reizen naar hun geboorteland. 

In de genen

Mijn twee zussen doen aan pleegzorg en ook andere familieleden zijn maatschappelijk actief. Blijkbaar zit het wel ergens in onze genen om je handen uit te willen steken. Helaas merk ik dat dit niet altijd makkelijk is. Op onze huidige locatie hebben we moeten inkrimpen tot bedden voor maximaal elf mannen, dat heeft te maken met de gebruikersvergunning. Daarnaast is dit gebouw beschikbaar tot volgend jaar. We zoeken dus dringend iets anders, maar dat blijkt een lastige zoektocht. Dit maakt ons bestaan onzeker. Met De Toevlucht moet ik steeds weer vooruit blijven kijken en vertrouwen hebben, want onze horizon is maar kort.'

Foto en tekst: Iris Zwart.

Een aanbiddingslied aan de waslijn

Blog | 11-07-2019 | Dorina Nauta
Dorina Nauta gaf workshops over duurzaamheid en kwam oog in oog te staan met haar eigen 'afvalberg'.

Ruim je rotzooi op - je redt er mensenlevens mee!

Blog | 10-07-2019 | Tear
Dat plastic verre van ‘fantastic’ is, weten we inmiddels wel. Maar wist je dat er een directe link is tussen plastic en dodelijke slachtoffers? Uit recent onderzoek van o.a. onze...

Aletta van Eck: ‘Ook in Nederland is de nood soms hoog’

Verhaal | 04-07-2019 | Iris Zwart
Aletta doet samen met haar zus en zwager iets extra's voor mensen die het goed kunnen gebruiken. Lees haar hele verhaal.
Natuurlijk schoonmaken

Schoonmaakkriebels? Zo ga je op een natuurlijke manier aan de slag!

Blog | 05-06-2019 | Annemarie van den Berg
Schoonmaakkriebels? En wil je op een duurzame en natuurlijke manier aan de slag? Lees dan snel onze tips!
Wilde bloemen zaaien

'Ik wilde zo graag de straat tot bloei brengen'

Blog | 05-06-2019 | Dorina Nauta
Dorina wilde haar straat tot bloei brengen. Letterlijk, door bloemen te planten. Maar het gaat niet zoals ze had gehoopt.
Nancy Zwaal Fotografie

Geef je frustratie over het klimaat een vorm

Blog | 29-05-2019 | Rikko Voorberg
Maak jij je ook druk om het klimaat? Of voel je je lamgeslagen door de grootte van het probleem? Tear-ambassadeur Rikko Voorberg herkent beide. En houdt een pleidooi voor een...