Ahmed werkt bij Tear vanuit een asielzoekerscentrum

Verhaal | 06-07-2020Tear

Ahmed Hussein is een van de nieuwste medewerkers van Tear. Nog maar een halfjaar geleden vluchtte hij vanuit Irak naar Nederland. Vanuit zijn kamer in een asielzoekerscentrum in Wassenaar werkt hij nu als vrijwilliger met ons mee om mensen te helpen die van noodhulp afhankelijk zijn.

Ahmed Hussein (36) weet niet anders dan dat het oorlog is in Irak. Hij herinnert zich de bombardementen en zag vanuit de klas de raketten inslaan. Op zijn zesde vluchtte hij met zijn familie naar de grens met Iran. ‘We zagen in die tijd allerlei hulporganisaties langskomen. Ik weet nog hoe blij mijn moeder altijd was als we hulp kregen. Als ik de woorden United Nations assistence hoorde, rende ik naar haar toe om te zeggen dat er eten onderweg was.’

Lees ook: In Syrië gaan kinderen met honger naar bed door de economische crisis

Verschil maken

Terwijl de jonge Ahmed opgroeit, groeit ook de wens om zelf voor zo’n organisatie te werken. ‘Met dit werk kunnen we echt verschil maken, dat had ik zelf gezien en ervaren.’ Hij koos voor de studie Engelse taal en literatuur en kon in 2010 al bij de internationale hulporganisatie Save the Children aan de slag. Daarna werkt hij in allerlei functies voor andere hulporganisaties en bedrijven. Zo was hij onder andere landenvertegenwoordiger voor een Zwitserse organisatie. Dat die baan hem uiteindelijk zou dwingen te vluchten, had hij nooit gedacht.

Beschoten

‘In 2018 vroeg het Zwitserse hoofdkantoor via een email om assistentie voor een Turkse vluchteling. Ik hielp de man op weg zonder er verder veel van te denken. Tot acht maanden later de buren ineens belden om te vertellen dat een groep mannen mijn huis was binnengevallen. De Turkse man die ik had geassisteerd stond hoog op een lijst met gezochte personen van een omstreden beweging.
Vanaf dat moment werd ik achtervolgd. Ik verhuisde en liet de kinderen naar een andere school gaan. Op een dag, toen ik onderweg was naar huis, werd ik beschoten. Drie kogels doorboorden mijn auto. Gelukkig bleef ik ongedeerd, maar ik kon niet langer in Irak blijven.’

Positief denken

Ahmed liet zijn vrouw en twee jonge kinderen achter en nam het vliegtuig naar Duitsland. ‘Ik was enorm gestrest. Ik had al veel meegemaakt, maar mijn familie achterlaten had ik nog nooit gedaan!’ Op het vliegveld in Duitsland kocht hij het boek De kracht van positief denken van Norman Vincent Peale. ‘Ik vond dat passend, omdat ik in de problemen zat. Het boek hielp me enorm. Ik ga kijken wat ik wel kan doen, besloot ik.’

Vanuit het asielzoekerscentrum (AZC) bij Eindhoven zocht hij contact met een lokale organisatie die zich inzet voor verstandelijk gehandicapten. Hij ging helpen bij het regelen van activiteiten voor kinderen. Ook zocht hij contact met de Universiteit van Utrecht met de vraag of hij kon deelnemen aan het programma Human Rights and Law voor vluchtelingen. Hij mocht direct beginnen.

Lokale organisaties kennen de situatie het beste, hebben heel veel ervaring en blijven ter plekke ook als de internationale ngo’s weer weggaan.

Dutch Relief Alliance

Verder probeerde hij de Dutch Relief Alliance te bereiken. ‘Ik kende nog iemand van Tear die ik in Irak had leren kennen. Ze nodigde me uit om langs te komen. Nu neem ik als vrijwilliger namens Tear deel aan de ‘localisation’-werkgroep van de Dutch Relief Alliance. Localisation betekent dat hulpprojecten steeds meer in handen komen van lokale organisaties in een land. Hij is er gepassioneerd over: ‘Internationale hulporganisaties moeten een stapje opzij doen. Lokale organisaties kennen de situatie het beste, hebben heel veel ervaring en blijven ter plekke ook als de internationale ngo’s weer weggaan.’ 

Van iemand die ontheemden hielp, is Ahmed nu zelf van hulp afhankelijk in een vreemd land. Over het feit dat mensen niet vrijwillig op de vlucht slaan, schreef hij op social media: ‘Niemand verlaat zijn huis, tenzij dat huis de bek van een haai is.’ 

Zijn persoonlijke situatie maakt hem verdrietig en somber, over zijn toekomst voelt hij zich onzeker en hij is heel bang voor het lot van zijn vrouw en kinderen. Toch is hij niet verslagen. Om een goed dagritme vast te houden staat hij elke dag om acht uur op om te studeren en te werken. ‘Dat helpt me. Ik heb goed contact met collega’s en voel me al wat geïntegreerd.’

Lees ook: Vanessa Nakate (23) werd uit de foto met Greta Thunberg geknipt

Wie is Ahmed Hussein?

Ahmed Hussein (36) studeerde Engelse taal en literatuur in Sulaimanie en werkte in verschillende functies voor Save the Children, Relief International, ExxonMobil, Terre des Hommes en Gazprom. 

Is bang om…
‘Mijn familieleden te verliezen! Ik moet er niet aan denken dat mijn kinderen ziek worden. Corona verspreidt zich snel in Irak, dat is beangstigend.’

Wordt boos om…
‘Ongelijkwaardigheid. Dat als je niet bij een bepaalde groep hoort, je geen rechten hebt. Dat heb ik veel gezien in mijn land.’

Kan huilen om…
‘Mensen die niet openstaan, die vastzitten in hun denken. Dat vind ik zo erg!’

Wordt blij van…
‘Alles wat ik doe waarvan ik denk dat het mensen helpt. Als ik iemand help, bijvoorbeeld op straat, maakt dat me blij. In het asielzoekerscentrum help ik anderen bijvoorbeeld met vertalen of door mijn ervaringen te delen.’

‘Je komt uit je eenzaamheid als je een ander helpt’

Verhaal | 02-08-2020 | Tear
Tear gaat in gesprek met Rick Jansen, levensloopbegeleider, coach, trainer, missionaire pionier én ambassadeur van Tear.

In de buurt meewerken aan Gods koninkrijk

Verhaal | 01-08-2020 | Tear
In deze zomerserie inspireren we je met verhalen uit Nederland en Indonesië die laten zien hoe je als kerk en christen met beide benen in de buurt kunt staan. Lees hier deel 1.

Tear zoekt een Communicatiemedewerker (28-32 uur)

Vacature | 31-07-2020 | Tear
Tear zoekt een Communicatiemedewerker (28-32 uur).

Tear zoekt een programmaleider voor Umoja Nederland (28 uur)

Vacature | 31-07-2020 | Tear
Tear zoekt een programmaleider voor Umoja Nederland (28 uur).

Wat als er geen water meer uit de kraan komt?

Verhaal | 30-07-2020 | Tear
Hoewel het vanzelfsprekend klinkt, is schoon water niet overal standaard beschikbaar. En dat is vaak best een uitdaging, bijvoorbeeld in Bangladesh.

Otto de Bruijne: ‘Jezus leert ons te geven’

Verhaal | 29-07-2020 | Otto de Bruijne
Theoloog, schrijver, kunstenaar, theatermaker en verhalenverteller Otto de Bruijne schreef vier gedachten op over het vieren van nalatenschap. Lees hier twee van zijn inzichten.