Bang voor het water

Blog | 18-07-2012Peter Kamphof

Ik ben in misschien wel het mooiste stukje van Cambodja. Een prachtig eiland waar boeren op de rijstvelden aan het werk zijn en waar vissers in kleine bootjes op het water proberen wat te vangen. Ik zit voor een klein kerkje en praat met een aantal mensen waaronder El Kimsim, een vrouw van 35, die het verhaal vertelt van de overstroming van 2011.

Ze vertelt dat het water langzaam alsmaar hoger kwam en dat ze geprobeerd hebben hun spullen naar een veilig gebied te brengen. “We probeerden wat rijst in te zamelen om dat weer uit te delen aan degenen uit het dorp die nog meer hadden verloren.”

Ik schrik ervan als ze vertelt dat ze geen keus hadden dan het water drinken uit de overstroomde rivier. Sommige gezinnen hadden een waterfilter, andere niet. “We kregen er rare plekken van op onze huid. Een aantal  van ons werd behoorlijk ziek. We probeerden het water in elk geval te koken, maar daarvoor hadden we hout nodig. Daarvoor braken we dan een stukje van ons huis af.”

Geen buitenbeentje meer

Wat een harde werkelijkheid. Maar wat me opvalt is dat deze mensen ondanks de nare ervaringen erg blij zijn met een aantal mooie veranderingen. De belangrijkste is dat er een veel betere relatie is tussen het dorp en de christenen in het dorp. Eerder werden ze achtergesteld. Maar doordat mensen in het dorp gezien hebben hoe deze christenen omkeken naar de mensen om hen heen, zelfs toen zezelf  getroffen werden door de overstroming, is de kerk niet meer het buitenbeentje. El Kimsim benadrukt dat het ook uniek is dat kerken van zes verschillende denominaties zijn gaan samenwerken toen het water steeds hoger kwam.

In de toekomst zullen er ongetwijfeld nieuwe overstromingen komen. We praten met El Kimsim en haar mede-kerkleden over de vraag hoe ze zich hierop kunnen voorbereiden. Bijvoorbeeld door het samenstellen van een sterk team van vrijwilligers, of het aanleggen van een voedselvoorraad in een hoger gelegen gebied.

Voorbereiden 

De christenen van verschillende kerken die we spreken, hebben hier al over nagedacht en zijn al bezig om zich, met het kleine beetje wat ze hebben, zo goed mogelijk voor te bereiden.

Tear werkt samen met EFC, een netwerk van lokale kerken in Cambodja om hen te ondersteunen bij de voorbereiding op rampen, zoals overstromingen.