Brand in kamp Moria: dit had nooit mogen gebeuren!

Nieuws | 09-09-2020Tear

Vannacht is een groot deel van vluchtelingenkamp Moria op het Griekse eiland Lesbos afgebrand. Een grote ramp waar veel mensen slachtoffer van zijn geworden. Kinderen zijn hun ouders kwijt, mensen zijn in angst de velden en bergen in gerend. In het donker, opgesloten tussen vuur en de politie.

Maar de schrijnende situatie op Moria vraagt al veel langer om aandacht. 13.000 vluchtelingen zaten vast in een kamp bedoeld voor 3.000 mensen. Ze wonen er al jaren in geïmproviseerde tentjes in mensonterende omstandigheden. Volgens veel mensen is het kamp uitgegroeid tot het symbool van de falende aanpak van de vluchtelingencrisis door de EU. Dit had natuurlijk nooit mogen gebeuren!

Slechte leefomstandigheden

De leefomstandigheden in kamp Moria waren al jaren heel slecht. Er was sprake van overbevolking, gebrek aan schoon water en mensen woonden in geïmproviseerde tentjes. Opnieuw raakten vluchtelingen door de brand alles wat zij bezaten kwijt.

Griekenland stuurde al eerder meermaals een noodkreet naar de lidstaten van de Europese Unie om kinderen die zonder familie vastzitten in de overvolle vluchtelingenkampen over te nemen. Door de coronacrisis werd die noodkreet de afgelopen maanden alleen maar urgenter. Ook aan een oproep van tientallen organisaties, politici, kerken en gemeenschappen aan het kabinet afgelopen april werd geen gehoor gegeven.

#ikbestaniet

Dit had natuurlijk nooit mogen gebeuren! Tegelijkertijd doet het ons denken aan de Rohingya, die zo'n 8.000 kilometer verderop in Bangladesh opgesloten zitten in kampen omringd door prikkeldraad. In augustus 2017 vluchtten zij voor het brute geweld tegen hen in Myanmar. Nu, drie jaar later, leven zij stateloos en zonder identiteitspapieren in primitieve kampen in Bangladesh. Alsof ze niet bestaan.

Daarom willen we hen een gezicht geven. Want ook de Rohingya, net als de vluchtelingen in kamp Moria, zijn mensen. En ze zijn het waard om gezien te worden.

Eén van die vluchtelingen is bijvoorbeeld de 11-jarige Jannat. Ze woont al drie jaar in het grootste vluchtelingenkamp ter wereld, nadat ze moest vluchten voor het brute geweld tegen haar bevolkingsgroep in Myanmar. Jannat heeft geen eigen land meer en ook geen paspoort. Officieel bestaat ze dus niet. Samen met EO Metterdaad en Museum of Humanity roepen we op om op te komen voor de Rohingya. We moeten hen een gezicht geven en kunnen niet langer stil blijven. Lees en bekijk meer over Jannat en de Rohingya in deze longread of bezoek Museum of Humanity in Zaandam. 

Foto: Shutterstock

4 Bijbelstudies over gerechtigheid

Verhaal | 29-10-2020 | Tear
Meer weten over gerechtigheid? Tear zet 4 Bijbelstudies over recht doen op een rij.

William leert criminelen over Jezus door stil te zijn

Verhaal | 28-10-2020 | Tear
Rechtdoen begint met mensen zien. En mensen zien begint met luisteren. Dat ontdekt pastor William Quiñones als hij een streng beveiligde jeugdgevangenis binnenstapt om over Jezus...

Leven als een nomade: Genieten van onderweg zijn

Verhaal | 27-10-2020 | Annelieke Bouman
De Nederlandse Anneke reist graag. Op zoek naar nieuwe culturen, nieuwe ontmoetingen en verrassende wendingen.

Laat je niet lamslaan door het verlangen naar vroeger...

Verhaal | 25-10-2020 | Dorina Nauta
‘We gaan als kerk door een rouwproces, omdat we niet meer samen kunnen komen, zoals we dat gewend zijn.'

Ontroerend: Syrische vluchteling zingt lied ‘Mag Ik Dan Bij Jou’

Verhaal | 24-10-2020 | Tear
Zangeres Shaza Hayek ontvluchtte ruim vijf jaar geleden haar moederland Syrië. Samen met landgenoten zingt ze het ontroerende nummer ‘Mag Ik Dan Bij Jou’ van Claudia de Breij.

Alexander slaat bruggen tussen witte en zwarte levens

Verhaal | 24-10-2020 | Tear
Alexander McLean stamt af van slavenhouders én slaven. Hij is daarmee het levende bewijs dat het mogelijk is om bruggen te slaan tussen witte en zwarte levens.