Coronacrisis: 3 lessen van de kerk in ontwikkelingslanden

Verhaal | 19-03-2020Harry van Wieren

De afgelopen dagen zien we naast een hele batterij aan maatregelen en meningen rond het coronavirus ook allerlei heel mooie initiatieven. Welzijnsorganisaties, betrokken individuen en kerken slaan de handen ineen. Ook in ontwikkelingslanden zien we steeds weer wat voor krachtige positie de lokale kerk inneemt in tijden van crisis. Dat begint met kijken naar de noden die er spelen en de hulpbronnen die een kerk zelf heeft.

Harry van Wieren, relatiemanager kerken bij Tear, deelt wat hem opviel en waar ook jij mee aan de slag kunt in tijden van crisis.

Drie lessen die ik leerde

1. Ga uit van je mogelijkheden

Ga met elkaar na wat je als kerkgemeenschap in huis hebt en zet dat in. Wat zijn jullie talenten en capaciteiten en hoe ziet jullie netwerk eruit? Kun je makkelijk contact leggen met ouderen of juist met andere groepen, zoals kwetsbare gezinnen of mensen met psychische problemen? Met bestaande kringen of bijbelstudiegroepen kun je een actie opzetten die bij jullie past, bijvoorbeeld het adopteren van een aantal kwetsbare ouderen die hun huis niet uit kunnen. Spreek bijvoorbeeld af dat elke dag iemand uit de groep hen belt. Bedenk ook wat juist niet bij jullie past, zodat je jezelf niet overvraagt en een actie ook voor langere tijd kunt volhouden.

Lees ook: Hoe kan een kerk in deze situatie van betekenis zijn?

2. Richt je op de meest kwetsbare mensen

Richt je vooral op mensen met weinig sociaal netwerk, een slechte gezondheid en/of onvoldoende financiën. Neem contact op met welzijnsorganisaties in de wijk om te bespreken waar de nood het hoogst is.

3. Doe het samen

Werk als kerk samen met bijvoorbeeld maatschappelijke organisaties zoals het wijkteam, thuiszorg, Stichting Present en de voedselbank of met andere kerken of geloofsgemeenschappen. Klop zo mogelijk ook aan bij opvanglocaties voor asielzoekers, woonvoorzieningen of verzorgingstehuizen. Let op: houd je ten allen tijde aan de richtlijnen van het RIVM en zoek eventueel naar een manier om elkaar te ondersteunen zonder dat je de deur uit hoeft.

Lees ook: Saamhorigheid in tijden van crisis

Harry van Wieren is relatiemanager bij Tear en is daarmee verantwoordelijk voor de verbinding tussen de missie van Tear en de missie van kerken. Hij stimuleert en begeleidt kerken die een partnerschap willen aangaan met kerken in de landen waar Tear werkt (Deelgemeenten). Daarnaast is hij trainer voor Umoja, die kerken helpt om met beide benen in de buurt te staan.

We maken ons zorgen over de landen waar we werken. Het coronavirus heeft ook daar heel veel impact. Steun je onze projecten zodat we kunnen helpen waar nodig?

Hoop voor vluchtelingen in Libanon

Verhaal | 22-07-2020 | Tear
In Libanon raken vluchtelingen in de problemen, doordat ze geen geld meer hebben voor voedsel. Zusterorganisatie Tearfund biedt hulp. Lees hier hoe...

Rikkert Zuiderveld & Reinier Sonneveld: ‘Mocht je vallen, dan word je toch wel opgevangen’

Verhaal | 13-07-2020 | Tear
Minella van Bergeijk gaat in gesprek met Rikkert Zuiderveld en Reinier Sonneveld over meebuigen in de storm.

10x wat we leerden in 2020

Verhaal | 13-07-2020 | Tear
De coronacrisis bracht veel mensen ook rust. Tear geeft tien tips om die rust vast te houden.

Martha Zonneveld: ‘Honger is een afschuwelijke ramp die zich voltrekt naast de dreiging van corona’

Verhaal | 03-07-2020 | Hannah Westra
Met Tear zijn we actief betrokken bij mensen die op dit moment nog middenin een lockdown zitten. Martha Zonneveld, noodhulpcoördinator bij Tear: ‘In sommige landen begint de...

Beter bestand tegen de coronacrisis dankzij de lokale kerk

Verhaal | 22-06-2020 | Annemarie van den Berg
Via lokale kerken mensen zelf uit armoede laten opstaan. Het werkt! Juist in deze coronacrisis zien we dat deze gemeenschappen beter bestand zijn tegen de gevolgen.
Babyslofjes

Kraamtijd in lockdown: net bevallen en geen inkomen meer

Verhaal | 22-06-2020 | Tear
Ineens ziet de kraamtijd er door het coronavirus heel anders uit dan dat we gewend zijn. Maar voor de 25-jarige Kabita en haar man is de kraamtijd levensbedreigend geworden.