Edgar Jone: ‘Zonder hulp van de rest van de wereld komen we er niet bovenop’

Verhaal | 27-03-2019Tear

Edgar Jone is Tears landendirecteur in Mozambique. Toen de orkaan aan land kwam in zijn woonplaats Beira waren hij en en zijn gezin niet thuis, maar eenmaal terug in de stad geloofde hij zijn ogen niet...

Wil jij de getroffenen in zuidelijk Afrika helpen? Doneer nu >>

'Mijn huis staat in Beira, dicht bij de Indische Oceaan in Mozambique. Toen ik begin maart ’s ochtends voor mijn werk vanuit huis naar een andere stad reisde, had ik nog geen idee dat dit de laatste keer was dat ik mijn woonplaats ongeschonden zou zien.

Nu staat Beira gedeeltelijk onder water, en negen van de tien huizen zijn verwoest. Ook ons huis. Voordat cycloon Idai aan land kwam, stuurde de overheid waarschuwingen uit en adviseerden ze mensen om te evacueren. Ik dank God dat mijn vrouw en kinderen naar Chimoio zijn gegaan, op drie uur rijden van Beira. Mijn schoonmoeder stond er echter op om achter te blijven in Beira.

Dit is een unieke situatie voor Mozambique en buurlanden Zimbabwe en Malawi. We hebben nog nooit een ramp zo groot als deze gezien.

Het laatste contact dat ik met haar had was om 8 uur ’s avonds op de avond van de cycloon. Er stond al een sterke wind op dat moment, en ze was bang omdat het dak van het huis begon te waaien en het regenwater het huis in stroomde. Ze huilde omdat ze dacht dat ze dood zou gaan. Na dat laatste telefoongesprek ging alle communicatie in Beira plat.

Voor mijzelf, mijn vrouw en onze kinderen waren de dagen die volgden verschrikkelijk. We waren ontzettend ongerust, omdat we niet wisten hoe de situatie in Beira was. Het duurde nog vier dagen voordat ik weer iets hoorde van een familielid. Gelukkig had onze familie de cycloon overleefd en het ging naar omstandigheden goed met ze. Ze zijn tijdelijk bij buren ingetrokken.

Voedselvoorraden vergaan

Afgelopen weekend was ik terug in Beira. Het dagelijkse leven hier is moeizaam, de schaal van de ramp is enorm. De stad is verwoest. Huizen zijn kapot door de overstromingen. Er is geen elektriciteit, water en communicatie. Veel mensen zijn ontheemd en hebben voedsel, onderdak en gezondheidsfaciliteiten nodig.

Voor de cycloon hadden we voedselvoorraden opgeslagen voor mijn schoonmoeder. Maar al het voedsel is vergaan door het water - en de prijs van eten en schoon drinkwater wordt elke dag hoger. Een kilo gedroogde bonen kost nu bijna dubbel zoveel als voor ramp, terwijl anderhalve liter mineraalwater meer dan twee keer zoveel geld kost.

Al het voedsel is vergaan door het water - en de prijs van eten en schoon drinkwater wordt elke dag hoger.

Het gebrek aan elektriciteit heeft ook een enorme impact op het dagelijks leven van getroffenen. De enige manier voor mijn familieleden om in contact te blijven is door hun telefoons op te laden aan een kleine zonnepaneel. 

In Chimoio ontmoette ik een jongen die ruim 190 kilometer had gereisd om geld te halen omdat de pinautomaten in Beira niet werken en de banken dicht zijn.

Lokale partners van Tear verlenen noodhulp

De grootste uitdaging is om de getroffen gebieden te bereiken. De wegen zijn niet toegankelijk, dus hulporganisaties gebruiken boten en helikopters om mensen te bereiken. 

Als landendirecteur van Tear in Mozambique, coördineer ik de hulp van onze lokale partners . We proberen 20.000 mensen in de getroffen regio’s in Beira, Buzi, Nhamamtanda en Dondo te helpen. We hebben chloortabletten en schoon drinkwater uitgedeeld om te voorkomen dat watergedragen ziektes zich verspreiden. Daarnaast hebben we tenten en voedsel uitgedeeld.

Een van onze partners gebruikt een boot om mensen in Buzi te redden. Ze hebben tot nu toe 34 mensen kunnen evacueren door telkens heen en weer te varen met de boot, maar er zijn nog zo’n 120 mensen die op daken en in bomen wachten op hulp. Gelukkig is er nu ook een helikopter onderweg voor een reddingsactie, zodat wij ons kunnen richten op de hulpverlening in de gebieden waar mensen naartoe gevlucht zijn.

'De verspreiding van besmettelijke ziektes zijn nu mijn grootste zorg'

Iedereen in de getroffen gebieden is bang. Sommige mensen zijn alles kwijt zijn geraakt en nu vanaf nul hun leven weer moeten opbouwen. De cycloon was een enorme schok, maar ik probeer om rustig te blijven, mijn werk goed te doen en ook mijn familie kalm te houden.

Sommige mensen zijn alles kwijt zijn geraakt en nu vanaf nul hun leven weer moeten opbouwen.

Op persoonlijk vlak sta ik, net als veel andere mensen, voor de uitdaging om ons huis weer gerepareerd te krijgen. Maar dat is op dit moment niet mijn grootste probleem. Ik maak me vooral zorgen over de verspreiding van besmettelijke ziektes. Er zijn al meldingen van toegenomen gevallen van diarree en van cholera. 

Iedereen die net als ik familie heeft in de getroffen gebieden, heeft persoonlijke hulp gestuurd of haalt lokaal geld op om de slachtoffers te helpen. Maar de duizenden mensen bereiken die wanhopig onderdak, voedsel en schoon drinkwater nodig hebben, zal meer dan de lokale inspanningen vergen.

Dit is een unieke situatie voor Mozambique en buurlanden Zimbabwe en Malawi. We hebben nog nooit een ramp zo groot als deze gezien en ik hoop dat mensen over de hele wereld zich realiseren hoe slecht de situatie is en ons willen helpen hier weer bovenop te komen.'

Help mee

Orkaan Idai heeft al honderden mensen het leven gekost, tienduizenden hebben nu direct jouw hulp nodig. Tear komt in actie. Help je mee?

Meer over het project

Noodhulp orkaan zuidelijk Afrika

Mozambique (Afrika)
Mozambique, Zimbabwe en Malawi zijn op 14 maart 2019 getroffen door een verwoestende orkaan. Complete dorpen verdwenen onder water en velen zijn huis en haard kwijtgeraakt. Orkaan Idai kostte honderden mensen het leven. Honderdduizenden zijn nog steeds in nood.