Een nieuwe hemel en aarde zonder zee

Blog | 26-11-2013Jaap Boersma

Het is zondagmiddag, na de kerkdienst. Ik kijk terug op mijn dag en ik barst uit in een potje janken. Ik hoorde vandaag zó veel verhalen. Kinderen die nu zo kwetsbaar zijn voor slaven en prostitutie, mensen die hun huis terugzien voor het eerst na de ramp. Ik mocht binnen kijken bij het huisje van een bejaard echtpaar.  ‘Ach meneer’, zegt de vrouw. ‘Eten hebben we wel, maar we willen zo graag ons huis terug.’ Hun hele huis is weggevaagd, ze leven nu onder een zeil.

Deze morgen bezochten we een kerk in Borongan. De hele dienst staat in het teken van de tyfoon. Diverse kerkleden geven  hun getuigenis over de verliezen die ze hebben geleden. De voorganger leest voor uit Openbaringen 21:1-2. Daar staat:  Ik zag een nieuwe hemel en een nieuwe aarde. Want de eerste hemel en de eerste aarde zijn voorbij, en de zee is er niet meer. Deze mensen begrijpen dit vers!

Alles raakt. Het is zo dubbel: de emotie van wat we allemaal zien en de wijsheid om te bepalen wat we het beste kunnen doen. Soms zou ik iemand gewoon wel vijftig euro willen geven maar tegelijk weet ik dat ik daarmee op langere termijn de kracht van de Filipino ga  afbreken.

We kunnen het best investeren in herstel en versterking. Mijn potje huilen lucht op en maakt mij weer scherp. De veerkracht van de mensen is groot en we moeten snel zorgen dat ze dat vast kunnen houden. Bemoedigen en zorgen voor materialen zodat zij hun huis kunnen bouwen. De Filipijnen kunnen heel veel zelf. Steeds weer zien wij dat terug. Op straat, bij de overheid en in de kerk. De lokale kerk en onze partners krijgen een hele mooie klus te doen.

Jaap Boersma werkt bij Tear en is namens het Christelijk Noodhulpcluster (Woord en Daad, Tear, ZOA, Red een Kind en Dorcas) in de Filipijnen.