Eten met vluchtelingen

Blog | 28-03-2016Peter Trommel

In een oude school in Leusden worden in de loop van dit voorjaar 400 vluchtelingen opgevangen, voornamelijk uit Syrië en Eritrea. Tot nu toe wordt de school bewoond door zo’n 250 vluchtelingen en er komen er dus nog wat bij. Een enthousiast groepje in ons dorp is een burgerinitiatief 'Gastvrij Leusden' begonnen, waarbij inmiddels honderden Leusdenaren zich hebben aangesloten. Sommige zamelen kleding in en delen dat weer uit, anderen zijn aan het fietsen maken en weer anderen wordt gevraagd mensen uit te nodigen voor een maaltijd. 

Geen woord Engels

Zo ook ons gezin. Onlangs kwamen een paar vluchtelingen bij ons eten. Dus met de auto naar de opvanglocatie. We kregen drie dames mee naar huis, één van 30, één, van 17 en  één van 10 jaar oud. Wij dachten dat het familie was, maar dat bleek niet zo te zijn. De vrouw van 30 kwam uit Aleppo en was met haar gezin gevlucht voor het geweld, met beperkt succes, want haar man en twee kinderen zitten nog in Turkije. Zonder één woord Engels of Nederlands moet zij zich hier zien te redden, in de hoop de rest van haar gezin ooit terug te zien.

Elf locaties

Gelukkig sprak de 17-jarige inmiddels vrij goed Engels. Zij was samen met een zus uit Damascus gevlucht, de littekens van granaatscherven in haar hals. De rest van het gezin woont daar nog. Zij legt ons uit dat ze in de afgelopen maanden 11 AZC ’s gezien hebben in Nederland. Ze weet ze allemaal nog. Verrassend hoe ze onuitsprekelijke namen als 'Schagen' eruit krijgt in het Nederlands.

De jongste van het stel  heeft al wat Nederlands opgepikt in het opvangcentrum en gaat ook naar school. Uiteraard vroegen we naar haar ouders en de rest van het gezin. Het bleek dat die in Duitsland zaten…zo was zij helemaal alleen in Leusden terechtgekomen. Ongelofelijk. 

Al die uit elkaar gerukte gezinnen, het gaat je door merg en been.

Over Europa verspreid

Eerlijk gezegd was dat voor ons nog wel het meest schokkende; dat families zo uit elkaar gerukt over Europa verspreid zijn. Ouders en kinderen gescheiden, mannen en vrouwen uit elkaar. Natuurlijk hebben we de beelden van een kapotgeschoten Aleppo allemaal op het netvlies en anders vind je de filmpjes zo op Facebook. En natuurlijk weten we dat het leven in zo’n opvanglocatie niet ideaal is, al doet iedereen wel zijn best om er wat van te maken. Maar om zo direct op je eigen bank in je woonkamer een kind te hebben zitten dat geschieden is van de rest van het gezin en een moeder die haar kinderen mist, ja, dat gaat wel door merg en been….

Wat kan jij doen?

Wil je ook iets doen voor vluchtelingen? Bekijk de tips

En bid voor de vele uit elkaar gerukte vluchtelingengezinnen. Dat zij weer herenigd mogen worden, zodat kinderen niet hoeven op te groeien zonder hun ouders, in een vreemd land.

Wil je regelmatig bidden voor het werk van Tear? Schrijf je in voor de digitale gebedsbrief.

Meer over het project