Genezen van corona, maar vermeden door de buren

Verhaal | 22-07-2020Annelieke Bouman

Je bent hersteld van corona, maar toch blijven de buren je mijden. Sterker nog, je wordt zelfs bedreigd. In de DRC (Democratische Republiek Congo) krijgen ex-coronapatiënten te maken met vooroordelen. Ook is er veel onwetendheid onder de bevolking. Twee ex-patiënten vertellen...  

We zijn in de Congolese stad Beni, een middelgrote stad in het noordoosten van Congo. Een levendige plek met markten, universiteit, luchthaven en ruim 100.000 inwoners. Maar ook een kwetsbare plek, waar mensen jarenlang hebben geleden onder de Ebola epidemie én gewelddadige rebellengroepen. Dit heeft de gezondheidszorg ernstig ontregeld. En nu wordt de bevolking opnieuw bedreigd: door corona.  

Waar er in de Congolese hoofdstad Kinshasa nog wel voorlichting gegeven wordt, was dat in de stad Beni niet het geval. Dat hoor je ook terug in de verhalen van ex-coronapatiënten Amundala en meneer Mulyangusu.  

De arts wilde niet luisteren en waarschuwde een ambulance.

‘Ik voelde mij niet ziek’ 

Amundala: ‘Ik was met mijn kinderen bij vrienden van ons in een hotel, toen er beveiligers en een arts aan kwamen lopen. Ze wilden mijn temperatuur opmeten en constateerden dat ik koorts had. Ik gaf aan dat dit niet zo was en dat ik opgewarmd was door het zonnen. De arts wilde niet luisteren en waarschuwde een ambulance.’ 
 
‘Ik dacht dat het gewoon een kwestie was van bloed afnemen en weer terug. Dat gebeurde niet. Ik was erg verrast toen ik in quarantaine werd geplaatst. Ik heb malariatabletten en vitamine C gekregen, maar ik heb het niet ingenomen. Ik was niet ziek. De volgende ochtend kwam de arts binnen en vertelde mij dat ik positief had getest op het virus. Maar ik snapte het niet. Want op tv zag ik mensen kreunen en hoesten en dat deed ik niet.’  

De buren zijn bang voor ons.

Bedreigingen  

Aan de ene kant zijn de symptomen niet (of gedeeltelijk) bekend, waardoor mensen anderen in gevaar brengen. Tegelijkertijd zorgt onwetendheid ook voor onnodige paniek en stress. Zo ontmoeten we ook meneer Mulyangusu. ‘Eind april werd ik bij de grens met Oeganda aangehouden en getest. Helaas had ik corona. Ik ben daarna heel goed verzorgd en ben weer volledig hersteld.’ Toch bekijkt de gemeenschap hen met argusogen, vertelt zijn vrouw: ‘We worden nu bedreigd, omdat de gemeenschap bang voor ons is. Ze denken dat we een gevaar voor hen vormen.’ 

Lees ook: Beter bestand tegen de coronacrisis dankzij de lokale kerk

Voorlichting, water en beschermingsmiddelen

De verhalen van Amundala, meneer Mulyangusu en anderen laten zien dat er dringend behoefte is aan de juiste informatie. Daarom werkt Tear’s partnerorganisatie PPSSP samen met de lokale overheid en andere humanitaire organisaties aan het verspreiden van informatie via posters, lokale radio en tv. Daarnaast zijn er bij kerken 21 waterpunten met zeep geplaatst en is het gezondheidscentrum voorzien van beschermende middelen. Zo werken we hard om verspreiding van het coronavirus in deze kwetsbare stad te beperken.  

Hoop voor vluchtelingen in Libanon

Verhaal | 22-07-2020 | Tear
In Libanon raken vluchtelingen in de problemen, doordat ze geen geld meer hebben voor voedsel. Zusterorganisatie Tearfund biedt hulp. Lees hier hoe...

Rikkert Zuiderveld & Reinier Sonneveld: ‘Mocht je vallen, dan word je toch wel opgevangen’

Verhaal | 13-07-2020 | Tear
Minella van Bergeijk gaat in gesprek met Rikkert Zuiderveld en Reinier Sonneveld over meebuigen in de storm.

10x wat we leerden in 2020

Verhaal | 13-07-2020 | Tear
De coronacrisis bracht veel mensen ook rust. Tear geeft tien tips om die rust vast te houden.

Martha Zonneveld: ‘Honger is een afschuwelijke ramp die zich voltrekt naast de dreiging van corona’

Verhaal | 03-07-2020 | Hannah Westra
Met Tear zijn we actief betrokken bij mensen die op dit moment nog middenin een lockdown zitten. Martha Zonneveld, noodhulpcoördinator bij Tear: ‘In sommige landen begint de...

Beter bestand tegen de coronacrisis dankzij de lokale kerk

Verhaal | 22-06-2020 | Annemarie van den Berg
Via lokale kerken mensen zelf uit armoede laten opstaan. Het werkt! Juist in deze coronacrisis zien we dat deze gemeenschappen beter bestand zijn tegen de gevolgen.
Babyslofjes

Kraamtijd in lockdown: net bevallen en geen inkomen meer

Verhaal | 22-06-2020 | Tear
Ineens ziet de kraamtijd er door het coronavirus heel anders uit dan dat we gewend zijn. Maar voor de 25-jarige Kabita en haar man is de kraamtijd levensbedreigend geworden.