Het (kerst)recept voor buikpijn

Verhaal | 19-12-2019Tear

Het moet vreselijk zijn voor een ouder: je kind dagelijks voedsel geven waarvan je weet dat het buikpijn veroorzaakt. Mbuti-Pygmeeën in Congo (DRC) hebben geen keuze. Gekookte cassavebladeren en yam (wortelnol) is vaak het enige wat ouders hebben…

Eén van die ouders is Matunda. Ze woont met haar man en kinderen noodgedwongen in dorpen in het bos, waar ze leven in schrijnende armoede. De lokale bevolkingsgroepen zien hen als minderwaardige mensen, zo worden ze uitgebuit als goedkope arbeidskrachten op boerderijen van de lokale bevolking. Een dag hard werken levert niet meer op dan een handvol cassavebladeren en een paar yams. Er lijkt voor de Mbuti nergens plaats…

Mager en onveranderd menu

Matunda bereidt over het algemeen slechts één keer per dag voedsel voor haar kinderen. Het menu blijft dag na dag hetzelfde: yams en cassavebladeren. 'We worden 's nachts wakker met buikpijn, omdat we elke dag hetzelfde voedsel eten', vertelt Matunda. 'Maar wat kan ik doen? Ik heb geen andere mogelijkheden.' Zelfs een eigen pan om in te koken heeft Matunda niet. Ze moet wachten tot haar zus klaar is met koken, dan pas kan ze zelf voedsel klaarmaken. 'We hebben het bos voor plantage, maar we kunnen niks verbouwen omdat we geen gereedschap of materialen hebben. We zijn afhankelijk van het voedsel van de lokale bevolkingsgroepen.’

Waar Matunda en haar gezin ooit door het bos trokken als verzamelaars, worden ze nu gedwongen zich te settelen. Ze lijden honger en worden gediscrimineerd door andere bevolkingsgroepen. Maar Matunda is ook hoopvol! De lokale kerk reikt uit naar de Mbuti en helpt hen. Matunda hoopt dat ze met hun hulp straks eten kan verbouwen voor zichzelf en haar gezin en dat ze daardoor niet meer afhankelijk is van de lokale bevolking.

Wat doet Tear?

Tear werkt in Congo via de lokale kerk. We focussen daarbij op twee dingen:

1. Werken aan gelijkwaardige relaties
De basis voor een betere toekomst is een verbeterde omgang tussen de Mbuti en lokale bevolkingsgroepen. De discriminatie moet stoppen en er moet plaats zijn voor de Mbuti! Tear wil lokale leiders en kerkleiders training geven waarin ze leren om een overleg op te zetten tussen verschillende lokale groepen. Die gesprekken zorgen voor wederzijds begrip en respect.

2. Starten met eigen voedselproductie
Ook helpen we de Mbuti en lokale bevolkingsgroepen op weg om zelf voedsel te verbouwen en duurzaam om te gaan met het regenwoud. Met een eigen inkomen zijn ze niet meer afhankelijk van boeren die hen uitbuiten. Voor deze omslag zijn zaden, gereedschappen en landbouwtraining nodig.

Help jij mee?

De situatie in Congo maakt ons boos en verdrietig, maar ook strijdvaardig. Ieder mens is een uniek schepsel van God, met talenten en mogelijkheden. Dat geldt ook voor de Mbuti. Deze kerst willen we samen met jou de relatie tussen de Mbuti en de lokale bevolking herstellen. Samen stoppen we de discriminatie en helpen we de Mbuti met gereedschappen, zaden en landbouwtraining zodat zij zelf weer in hun levensonderhoud kunnen voorzien. Help jij mee?