Iman verloor haar dochtertje, maar kreeg nieuwe hoop: ‘Een groter cadeau konden we niet krijgen’

Verhaal | 20-05-2020Tear

Iman* heeft een goede baan en een mooi gezin, totdat de Syrische oorlog haar leven ruw verstoort. Als haar kinderen huilen van de honger en haar dochtertje doodziek is, biedt Tears lokale partner praktische hulp. ‘Ondanks dat de hulp mijn dochtertje niet kon redden, voelde ik mij gezien. We stonden er niet alleen voor.’

In Libanon is hun leven goed. Iman en haar man, die oorspronkelijk uit Syrië komen, zijn goed opgeleid en hebben mooie banen. Hij maakt snoepjes, zij is verpleegkundig assistent. Samen hebben ze een zoon. Als Iman opnieuw zwanger raakt, reizen ze voor de bevalling terug naar Syrië, niet wetende dat een reeks gewapende protesten het land zal meesleuren in een eindeloze oorlog.

Wil jij iets doen voor mensen als Iman? Doe mee met The Climb!

Gevangen in de oorlog

Ze zitten als ratten in de val. Iman en haar gezin zwerven van het ene kamp naar het andere, op zoek naar veiligheid. Als Iman voor de derde keer zwanger is, wordt haar man gevangengezet. Na twee angstaanjagende maanden weet hij te ontsnappen, voordat Iman van een dochtertje bevalt. Al snel blijkt dat het meisje een aangeboren spierziekte heeft en dringend medische hulp nodig heeft. En dat terwijl veel Syrische ziekenhuizen zijn gebombardeerd en dokters schaars zijn.

Van binnen ging ik kapot. Ik vond het vreselijk om mijn lieve dochtertje te zien lijden.

Iman voelt de pijn nog steeds: ‘Van binnen ging ik kapot. Ik vond het vreselijk om mijn lieve dochtertje te zien lijden. Het was heel gevaarlijk om mijn dochtertje van de ene plek naar de andere te vervoeren. Ik voelde me zo wanhopig, dat ik er er alles voor over had om een ziekenhuis te vinden waar ze geholpen kon worden.’

Uiteindelijk lukt het Iman en haar gezin om het conflict in Syrië te ontvluchten. ‘Het was niet gemakkelijk om Libanon te bereiken. We kenden er niemand en hadden niets’, vertelt Iman. ‘Ook al kregen we hulp van de VN, het was nog steeds een uitdaging om mijn kleintje opgenomen te krijgen in een ziekenhuis. We moesten al ons geld bij elkaar schrapen om de ziekenhuisrekeningen te kunnen betalen.’

Huilen van de honger

Iman en haar man proberen werk te vinden, maar zonder succes. ‘Op een dag konden we zelfs geen brood meer kopen. Onze kinderen huilden de hele nacht van de honger. Mijn buurvrouw hoorde dit en klopte bij ons aan. Ze zag dat we niets te eten hadden en vond dit zo erg, dat ze een lokale hulporganisatie (Tears partner, red.) inschakelde. Niet veel later stond er een maatschappelijk werker op de stoep.’

De lokale partner van Tear regelt medische hulp en voedsel voor Iman en haar gezin. Maar Imans dochtertje wordt niet beter. Ze sterft als ze nog maar twee jaar is. ‘Ik was ontroostbaar en huilde dagenlang. Gelukkig werden we financieel ondersteund, zodat ik niet bang hoefde te zijn om ons huis te verliezen of geen brood op de plank te hebben. Dat gaf me troost. Een emotionele steungroep voor vrouwen, waar ik terechtkon dankzij de hulporganisatie, leerde me hoe ik om kon gaan met het verlies van mijn dochtertje.’

We dromen ervan om terug te gaan naar ons eigen land, ons thuis en het leven dat we hadden.

Eindelijk naar school

Via de lokale partner van Tear kan de zevenjarige zoon van Iman voor het eerst van leven naar school. ‘Eindelijk kan hij nieuwe dingen leren en tijd doorbrengen met leeftijdsgenootjes. Dat maakt hem zo ontzettend gelukkig. Ook mijn dochtertje van vijf kan meedoen met activiteiten, samen met andere kinderen. We dromen ervan om terug te gaan naar ons eigen land, ons thuis en het leven dat we hadden. We willen zo graag weer een baan, goede opleidingen en kansen voor onze kinderen. Maar dit is in ieder geval een begin.’

Iman slikt even. ‘Door de praktische hulp die we kregen, besefte ik iets belangrijks: Ik sta er niet alleen voor. Dankzij Tear kregen we het grootste cadeau dat we konden krijgen: nieuwe hoop voor de toekomst. Zo vonden we ondanks de bizarre omstandigheden kracht om door te gaan.’

Bid je mee?

In een tijd waarin zoveel dingen in het leven onzeker lijken, kunnen we ons vastklampen aan de hoop en belofte op een betere toekomst. Jezus is onze hoop – de bron waaruit wij onze moed putten om door te gaan met hulp bieden. Wij willen Hem volgen op plekken waar de nood het hoogst is, zodat medemensen als Iman er niet alleen voor staan.

Hemelse Vader,

Dank U wel dat wij niet alleen zijn en dat U ons nooit zult verlaten of in de steek zult laten. Wilt U Iman en haar gezin helpen, bewaren en gezond houden? Troost U hen in hun rouw. Bescherm onze partners, nu zij antwoorden op de groeiende coronacrisis in Libanon en wereldwijd. Helpt U ons om tegemoet te komen aan de noden van de mensen die wij dienen.

 In Jezus’ naam.
Amen.

* Omwille van identiteitsbescherming is de naam veranderd.

Dit artikel refereert naar gebeurtenissen die voor de coronacrisis plaatsvonden. Door de uitbraak van het coronavirus ontstaat er in veel ontwikkelingslanden nu een crisis bovenop een al bestaande crisis.

Lees ook: 3 P's die je helpen bidden tijdens de coronacrisis

Crisis op crisis in Libanon en Syrië

De uitbraak van het coronavirus is een grote klap voor Syrië en zal economisch gezien veel impact hebben. Daarnaast zijn er veel zorgen over de 6,2 miljoen vluchtelingen in het land en Syrische vluchtelingen in Libanon, die in tenten dicht op elkaar wonen en voor wie social distancing onmogelijk is.

Door de slepende burgeroorlog in Syrië zijn de infrastructuur en het gezondheidssysteem ingestort. Het land met ruim 18 miljoen inwoners heeft volgens officiële opgave van de Syrische regering één ziekenhuis dat is ingericht voor coronapatiënten, met slechts vier beademingsapparaten, meldt de Volkskrant. Partnerorganisatie Merath deelt 4000 hygiënepakketten, met onder meer zeep, uit in vluchtelingenkampen in Libanon om de verspreiding van het coronavirus tegen te gaan.

‘Ik heb niets met de kerk’

Verhaal | 29-11-2020 | Dorina Nauta
Een paar weken geleden fietste collega Dorina Nauta door de regen door Amsterdam-Noord. Tot een ontmoeting die ze nooit meer zal vergeten.

GroeneKerken zoekt een vrijwilliger Communicatie (gemiddeld 6 uur/week)

Vacature | 27-11-2020 | Tear
GroeneKerken zoekt een vrijwilliger Communicatie (gemiddeld 6 uur/week).

Jurjen ten Brinke - Drie bomen

Verhaal | 27-11-2020 | Jurjen ten Brinke
Speciaal voor de dagen voor kerst, schreef onze ambassadeur Jurjen ten Brinke het hartverwarmende verhaal 'Drie bomen (een oud verhaal in een nieuw jasje)'

‘Thuis is daar waar mijn missie is’

Verhaal | 27-11-2020 | Tear
Hij ruilde het pittoreske Hattem in voor een ‘lelijk rijtjeshuis’ in de Bijlmer. En toch voelt Trinity-zanger, presentator en Tear-ambassadeur Elbert Smelt zich er gelijk thuis. “...

‘Ik houd me niet heel erg bezig met klimaatverandering’

Verhaal | 26-11-2020 | Tear
We vragen drie Nederlanders wat zij doen voor een betere wereld. Christie Kuik (48) bijt het spits af.

Onrust in Ethiopië door gevechten tussen rebellen en het leger

Nieuws | 24-11-2020 | Tear
Het conflict tussen het regeringsleger van Ethiopië en strijders in Tigray is geëscaleerd. Zo ziet de huidige situatie eruit.