Individualisme bestrijden? Zo doen ze dat in Oeganda

Verhaal | 02-03-2020Maartje de Groot

Dat individualisme een groot goed is in Nederland is voor velen geen verrassing. Maar wist je dat Oeganda ook te maken heeft met gemeenschappen die steeds meer op zichzelf gericht zijn? Het goede nieuws: individualisme bestrijden ze in Oeganda op een heel vruchtbare manier!

Nederland is dus niet de enige plek die te maken heeft met een op zichzelf gerichte cultuur. Roman en Regina wonen allebei in een klein dorpje in Oeganda en kunnen goed meepraten over dit onderwerp. Ondanks dat ze nu in een fijne community wonen waar men samenwerkt en naar elkaar omkijkt, kennen ze ook een andere werkelijkheid. 

Grote kloof 

‘De kloof tussen de kerk en gemeenschap was enorm groot’, legt Roman uit. ‘Mensen waren  heel erg op zichzelf gericht en deden alleen dingen die voor hen goed uitpakten. Men gunde elkaar onderling niet veel en het gebeurde zelfs regelmatig dat gewassen werden gestolen.’  

Afkomst en religie spelen nauwelijks een rol meer en mensen doen veel meer samen.

Regina en Roman wonen in een gemeenschap waar de lokale partner van Tear werkt met het Umoja-programma. Dit meerjarenprogramma helpt kerkleden om zich, vanuit het evangelie, bewust te worden van de bronnen die God hen gegeven heeft. Het programma was hard nodig volgens de 48-jarige Regina. ‘De mensen werkten niet samen, en ook de kerken stonden los van elkaar. Je kon nauwelijks een andere kerk bezoeken, omdat mensen dan direct zeiden: ‘Die is van deze kerk naar die andere kerk verhuisd.’

Individualisme bestrijden door samen kerken te bouwen 

‘De training van Umoja hielp ons verschillen tussen mensen en kerken te overbruggen’, vertelt Roman. ‘Afkomst en religie spelen nauwelijks een rol meer en mensen doen veel meer samen. Dit is bijvoorbeeld terug te zien in de bouw van kerken. Als er een kerk in ons dorp gebouwd moet worden, gaan mensen door de nabijliggende dorpen om geld in te zamelen. Niet alleen de leden van de kerk in kwestie, maar iedereen draagt financieel bij. Van moslims tot katholieken en anglicanen; alle leden van de gemeenschap zetten zich in om een kerk op weg te helpen. Vergeleken met jaren geleden is dit een wereld van verschil.’  

Roman noemt nog een inspirerend voorbeeld over hoe de gemeenschap steeds meer naar elkaar toegroeit. ‘Als een lid in de gemeenschap is gestorven, kunnen mensen naar verschillende kerken in de buurt om daar de begrafenis te houden. Ongeacht wat je gelooft of bij welke kerk je hoort.’  

Je hoeft niet te zitten en wachten tot je man thuiskomt, je moet zelf iets ondernemen!

Naast dat de training resulteerde in meer eenheid, zorgt het er ook voor dat mensen elkaar helpen met ontwikkelen. ‘We leren mensen uit de gemeenschap hoe ze zichzelf moeten ontwikkelen’, legt Roman uit. ‘Als iemand bijvoorbeeld een kip wil grootbrengen maar geen idee heeft hoe, wordt hem geleerd hoe hij dat het beste kan doen. Als het is gelukt kan diegene doorgaan met het grootbrengen van bijvoorbeeld koeien. Zo blijven we ontwikkelen en samenwerken.’ 

Vrouwen staan op 

‘De training heeft ons als vrouwen ook enorm geholpen’, vertelt Regina enthousiast. ‘We ondernemen meer zelf en zijn in staat om op te staan en niet afhankelijk te zijn van onze echtgenoten. Je hoeft niet te zitten en wachten tot je man thuiskomt, je moet zelf iets ondernemen! Ook zijn vrouwen onder elkaar meer verbonden. In kleine groepen delen vrouwen uit de gemeenschap veel met elkaar en zo kunnen de zwakkere of minder stabiele mensen in de gemeenschap ook bereikt worden. De groep kan hen adviseren, zodat ze zich weer sterk voelen en verder kunnen met zelfontwikkeling.’ 

Inzetten wat je in huis hebt 

‘Umoja hielp mij inzien dat je met samenwerken meer kunt bereiken’, legt Regina uit. ‘Door samen energie, kennis en wijsheid in te zetten kom je namelijk veel verder. Het heeft me kracht gegeven.’  

‘De training heeft ons inderdaad echt geholpen’, stemt Roman in. ‘Het is een grote verbetering geweest in de kerk en gemeenschap en helpt individualisme bestrijden. Regina: ‘Als ik terugkijk, vind ik het mooiste aan de training dat het ons echt verenigd heeft. We bidden dat we samen mogen blijven staan!’ 

De sleutel tot verandering

De kerk vormt een belangrijke factor in het bestrijden van armoede. Tear ziet lokale gemeenschappen als sleutel tot verandering, zodat mensen zelf op kunnen staan uit armoede en onrecht. Help mee door te doneren aan onze projecten. Eerst meer weten over hoe Tear werkt?

Wie zorgt voor de kerk?

Verhaal | 26-06-2020 | Tear
Wie zorgt voor de kerk?

Hoe kun je met je handen vol toch een gemeente zijn?

Verhaal | 29-05-2020 | Tear
Hoe kan je als kerk tot zegen kan zijn voor je omgeving als je je handen vol hebt aan je gezin en werk in deze coronatijd?

‘Waar de kerk is, is hoop’

Verhaal | 27-05-2020 | Tear
Wat is de impact van de kerk in een oorlogsgebied? Samen met Tearfund UK deden we hier onderzoek naar.

Coronacrisis 2020: toen de kerk zich opnieuw uitvond

Verhaal | 04-04-2020 | Harry van Wieren
Kunnen we ons ook opnieuw uitvinden wat het brengen van de cruciale boodschap van de kerk betreft?
Tear doet mee aan #Nietalleen

Tear doet mee aan #Nietalleen

Verhaal | 25-03-2020 | Tear
Tear doet mee aan de actie #nietalleen. Kun jij hulp bieden? Heb jij hulp nodig? Lees dan verder.
Individualisme bestrijden in Oeganda

Individualisme bestrijden? Zo doen ze dat in Oeganda

Verhaal | 02-03-2020 | Maartje de Groot
Individualisme bestrijden? Leer hoe mensen in Oeganda hiermee omgaan.