Noodhulp? Yes please!

Blog | 20-02-2020Tear

Twee bevlogen jonge wereldreizigers Marnix (30) en Iris (27) hebben aangeboden om tijdens hun reis verslag te doen van het werk van Tear in een aantal projectlanden. Ze bezochten onder meer Sulawesi, dat in september 2018 werd getroffen door een driedubbele ramp: een aardbeving, tsunami en modderstromen. Ze spraken verschillende overlevenden over hoe het leven nu, ruim een jaar later, is. En dat laat ze niet onberoerd, zo schrijft Iris in deze blog.

‘Ik houd me krampachtig vast aan de deur en de stoel voor me. Dra-ma-tisch. Na een onplezierige, hobbelige reis, met akelige afgronden, arriveren we in de Kulawi-vallei. Onderweg was er zo veel modder, dat ik blij ben dat we niet per ongeluk de berg zijn afgegleden. Modderstromen komen hier geregeld voor in het regenseizoen. Maar dat is niet het enige waar de bevolking hier mee te maken heeft. In september 2018 werd dit gebied getroffen door een zware aardbeving, waarbij 70-90% van de huizen vernietigd werd. Vergeleken daarmee is deze modderweg niks.

Met tranen in de ogen luister ik naar de verhalen, terwijl ik ondertussen driftig meeschrijf.

Eerlijk is eerlijk, het gebied ziet er idyllisch uit. Palmbomen en bergen overal om ons heen. Net ingeplante rijstvelden die haast chemisch groen zijn. Kleine, houten huisjes. Maar verreweg de meeste huizen zijn nieuw, nog in aanbouw of overduidelijk niet geschikt om in te wonen (wat mensen er niet van weerhoudt om dat wel te doen overigens).

Op het moment dat we hier zijn, is de aardbeving iets meer dan een jaar geleden. We interviewen verschillende mensen over de aardbeving en de nasleep.* Met tranen in de ogen luister ik naar de verhalen, terwijl ik ondertussen driftig meeschrijf. Sommigen kunnen er niet over praten zonder direct in tranen uit te barsten. Niemand is hier ongeschonden doorheen gekomen.

Wil je Tear ondersteunen in het leveren van noodhulp? Jouw bijdrage kunnen we goed gebruiken! >>

Noodhulp? Wanneer ik dat op tv voorbij zag komen vroeg ik me altijd af waar dat geld dan heen ging. Nu zie ik het. Naar schoon water. Eten. Toiletten. Medische hulp. Naar kleine huisjes voor mensen die niets meer hebben. Gebouwd met hout, want mensen zijn angstig om in betonnen gebouwen te wonen. Naar nieuwe schoolgebouwen. Naar mensen die een huis moeten bouwen, niet op het veld kunnen werken en dus niet genoeg eten hebben.

Hulp blijft keihard nodig, zelfs als een ramp al langer geleden gebeurd is.

Maar tegelijkertijd zie ik dat ook dat de schade zo groot is, dat er nog een heleboel werk aan de winkel is. Op sommige plekken is (nog steeds!) geen schoon drinkwater. Sommige mensen wonen nog in de noodopvang, meestal met veel te veel mensen. Het is nog niet allemaal weer op orde. Overal zie ik logo's van NGO's, een stuk of 15 verschillende. Hun aanwezigheid is nog steeds nodig, ook een jaar later. Samen met de bevolking werken ze hard aan wederopbouw.

Vlak na ons bezoek horen we dat er wéér een overstroming is, waarbij twee mensen omkomen en zestig huizen vernietigd worden. We zijn op bezoek geweest bij een van hen om een interview af te nemen. Zij is geen onbekende, niet meer. En het doet pijn om dit nieuws te horen. Dit zijn gewone mensen, ze zouden mijn buren kunnen zijn.

Hulp blijft keihard nodig, zelfs als een ramp al langer geleden gebeurd is. Ik denk regelmatig aan wat een van de dorpsleiders vertelde: 'Ik hoop dat mensen dit kunnen vergeten en naar de toekomst kunnen kijken. Niet alleen naar het verleden.' De veerkrachtigheid van de mensen die we hier sprakenraakt me diep. Wat een spirit om door te gaan en er weer iets van te maken samen. Noodhulp? Yes please!’

*De komende weken zullen we deze interviews in een serie publiceren.

Help mee

Wil je Tear ondersteunen in het leveren van noodhulp? 

Hi, wij zijn Marnix (30) en Iris (27). In het gewone leven werkt Iris als leerkracht in het basisonderwijs. Marnix is contentcreator (film/fotografie). Na bijna tien jaar dromen over het maken van een lange reis, hebben we afgelopen jaar allebei onze baan opgezegd en een enkeltje geboekt naar India! Van daaruit reizen we verder.

We zijn beiden opgegroeid met het idee dat je niet alleen voor jezelf leeft. We hebben Tear benaderd omdat we geloven in de manier waarop zij hulp verlenen: mensen activeren zélf met oplossingen te komen. We zijn heel enthousiast dat we daar een bijdrage aan mogen leveren en hopen dat onze verhalen anderen inspireren en activeren.

Herstel van relaties tussen christenen en moslims in Indonesië

Verhaal | 23-06-2020 | Marnix & Iris
Indonesië kent veel spanningen tussen christenen en moslims. Maar dankzij de Umoja-training van Tear zijn in Jogjakarta de relaties tussen christenen en moslims enorm verbeterd.

Beter bestand tegen de coronacrisis dankzij de lokale kerk

Verhaal | 22-06-2020 | Annemarie van den Berg
Via lokale kerken mensen zelf uit armoede laten opstaan. Het werkt! Juist in deze coronacrisis zien we dat deze gemeenschappen beter bestand zijn tegen de gevolgen.
Risman overleefde de aardbeving op Sulawesi

Wat als een aardbeving je treft?

Verhaal | 05-03-2020 | Marnix & Iris
Op het moment dat Risman anderhalf jaar geleden op de Sulawesi de grond hevig voelde schudden, rent hij in blinde paniek van zijn gezin weg.

'Dankzij toiletten is de situatie in het kamp verbeterd'

Verhaal | 26-02-2020 | Marnix & Iris
Nurlino overleefde de zware aardbeving van 2018 op Sulawesi. Backpackers Marnix en Iris spraken met haar.

Noodhulp? Yes please!

Blog | 20-02-2020 | Tear
'Noodhulp? Ik vroeg me altijd af waar dat geld dan heen ging. Nu zie ik het.' Backpackers Marnix en Iris spraken interviewden overlevenden van de zware aardbeving op...

Noodhulp Indonesië in volle gang

Nieuws | 24-01-2019 | Christelijk Noodhulpcluster
In 2018 werd Indonesië getroffen door een tsunami en meerdere aardbevingen. Tear verleent noodhulp.