Rare chauffeur?

Blog | 19-03-2013Marieke Siderius

In maart 2013 bezocht Tear-medewerker Marieke Siderius projecten van Tear in India. In deze blog schrijft ze over haar ervaringen.

Straat in Mumbai

Grote billboards met reclame hangen aan vervallen gebouwen. We kijken er vol verbazing naar, tijdens een nachtelijk ritje door Delhi. Collega Griëtte en ik maken voor het eerst kennis met India.

Een chaotische eerste ontmoeting is het wel. Aangekomen op het vliegveld zoeken we tevergeefs naar de beloofde chauffeur van ons hotel. Uiteindelijk kiezen we zelf maar een taxi. Onze nieuwe driver kan alleen niet zoveel met ons keurig uitgeprint A4-tje met de adresgegevens. Na wat onnavolgbare telefoontjes, gaan we uiteindelijk op pad. Na een halfuur zijn we in de buurt gekomen van ons hotel. Vreemd genoeg stopt hij in onze straat bij elk hotel dat er maar te vinden is. 'Moeten jullie hier zijn? Nee? Bij deze dan?'. We worden er een beetje kriebelig van. Hij kan toch zelf wel zien dat dit niet ons hotel is?

Twee uur later schiet mijn collega overeind in bed. 'Zou onze chauffeur eigenlijk wel kunnen lezen?'. Het klinkt als een logische verklaring voor ons moeizame gesprek. De verschillen tussen Delhi en andere grote steden leken ons niet zo groot, maar misschien zitten die ook wel niet in de gebouwen en landschappen. Komende week hopen we daar meer over te ontdekken

Meer over het project

Kennis, moed en steun maken verschil in Noord-India

India (Azië)
Dit project traint gemeenschappen om samen te werken aan ontwikkeling.