Sterke mensen

Blog | 04-12-2013Heleen Polinder

Relatiebeheerder Kerken Heleen Polinder bezocht in december 2013 Zimbabwe. Ze beschrijft haar ervaringen in deze blog.

Hij vroeg of ik getrouwd was. Ik antwoordde hem bevestigend en vroeg hem hetzelfde. Dat bleek niet het geval. ‘Ach’, stelde ik hem gerust, ‘je bent nog jong’. ‘Hoezo jong?’ vroeg hij. ‘Hoe oud denk je dat ik ben?’ Oei, dat word lastig, dacht ik. De leeftijd van iemand schatten met een donkere huidskleur is moeilijk. Bovendien kun je iemand flink beledigen. Ik deed een gok: 30 jaar. Gelukkig zat ik er niet ver naast: hij bleek 27 te zijn. Nog jong dus. Toen realiseerde ik me plotseling dat de gemiddelde levensverwachting van een Zimbabwaan niet veel meer dan 50 jaar is. Hij is dus – menselijkerwijs gesproken – over de helft van zijn leven.

Nu ik een week in Zimbabwe ben, verbaast me de lage levensverwachting niet. De droogte is zo intens dat er weinig verbouwd kan worden. En dat terwijl het land zo afhankelijk is van landbouw.

Aids is een ander groot probleem. Daar rust nog een behoorlijke taboe op. Je hiv-status onthullen doe je niet snel. De kerken in Zimbabwe moedigen mensen aan zich te laten testen. Een hiv-geïnfecteerde moeder kan namelijk - door medicijnen te slikken - voorkomen dat zij het virus overdraagt aan haar kind tijdens de zwangerschap. Voorkomen van hiv en aids hoeft niet moeilijk te zijn.

Naast veel ellende die Zimbabwe kent, zijn er ook hoopvolle signalen. De mensen zijn sterk! Vandaag zag ik nog een vrouw druk in de weer met eten koken. Ze was de dag ervoor bevallen…

Meer over het project