Vijf principes en twee miljoen euro

Verhaal | 08-08-2018Martha Zonneveld

We maken het goed, ‘by God’s grace’ is het antwoord van pastora Anna. Ik heb Anna een tijd niet gezien en ben blij haar weer in goede gezondheid te ontmoeten. Hoe ongelofelijk sterk is ze geweest. Een verslag van noodhulpcoordinator Martha Zonneveld.

Pastora Anna

We zijn bijna vijf jaar verder. Nadat in november 2013 supertyfoon Haiyan een ongekend spoor van vernieling achterliet op de Filipijnen, heeft pastora Anna zich onvermoeibaar ingezet voor de overlevenden van de ramp, voor het herstel van haar dorp. Ze is predikante van de Jesus Christ Strong Foundation Church in Balangiga op het eiland Oost Samar, een van de kerken die een grote rol heeft gespeeld in ons noodhulpporgramma.

Nu ontmoeten we elkaar op onze eerste jaarlijkse conferentie over kerk- en gemeenschapsmobilisatie met focus op rampenpreventie- en paraatheid. Na het voltooien van de noodhulp en de wederopbouw in het rampgebied kunnen we namelijk niet anders dan doorstomen. We hebben gezien waartoe kerken op de Filipijnen in staat zijn. 

Nu zijn ze klaar om hun visie verder te ontwikkelen. Je hoeft hen niet meer te vertellen dat je als kerk relevant moet zijn in je omgeving.

Waar we eerst dachten dat we voor de langere termijn een risico liepen met het inzetten van kerkvrijwilligers, hebben we beschaamd vast moeten stellen dat dit aantal gestaag groeide in de loop van de jaren van ons noodhulpprogramma en een van de succesfactoren werd. Waar we nieuwe rampen zagen komen en vreesden voor demotivatie, zagen we kerken gestaag doorgaan en sterker worden. 

Nu zijn ze klaar om hun visie verder te ontwikkelen. Je hoeft hen niet meer te vertellen dat je als kerk relevant moet zijn in je omgeving. Dit hebben ze aan den lijve ondervonden en motiveert hen voorlopers te zijn van een beweging waarvan we samen dromen: alle kerken in de Filipijnen in actie voor ontwikkeling en rampenparaatheid, samen met hun gemeenschap.

Pastora Anna was vier jaar lang de spil in de verandering die we samen met onze lokale partners wilden bewerkstelligen. Ze stelde haar tijd en kerkgebouw beschikbaar, trainde, motiveerde en mobiliseerde mensen. Ze ging bij mensen langs, signaleerde kansen en knelpunten en bracht verder. 

Waar ik met een goed gevoel en beslagen ten ijs naar mijn kantoor in Nederland kon, had zij te maken met de bittere, dagelijkse realiteit: mensen die gewoon werk wilden en niet blij waren met een langzaam en duurzaam proces; mensen die eten nodig hadden, een huis, medicijnen; mensen die moesten dealen met hun verlies, hun trauma’s en teleurstellingen bij haar neerlegden. 

Wat heb ik veel bewondering voor Anna en alle anderen die zich net als zij zonder comfort gaven voor de ander.

Anna’s werkgebied was een omgeving waar alles weggespoeld was, waar mensen tijdens het opbouwen nieuw natuurgeweld, nieuwe verliezen en verwoesting het hoofd moesten bieden. Ze moest het doen met vrijwilligers die ze zeer langdurig om hun inzet moest vragen. Wat heb ik veel bewondering voor Anna en alle anderen die zich net als zij zonder comfort gaven voor de ander. Wij hadden het nooit beter kunnen doen dan deze lokale krachtpatsers.

Een gedachte die me inviel rond de noodhulp op de Filipijnen is dat we als Tear geen vijf broden en twee vissen hadden, maar vijf principes en twee miljoen euro. Onze principes gaan uit van lokale kracht en op de Filipijnen heb ik gezien dat dit zeer effectief kan zijn en resultaten geeft die onze beoogde doelen overstijgen. 

Soms had ik het gevoel dat elke euro die we besteedden, door de mensen zelf vermenigvuldigd werd. En hoewel er nog zoveel nodig is en mensen vaak hard moeten vechten om de meest elementaire levensbehoeften te verkrijgen, geloven we dat we met elkaar in staat zijn om verandering teweeg te brengen. By God’s grace. 

Onze vijf principes:

  • Lokaal eigenaarschap
  • Inclusie van kwetsbare groepen
  • Samenwerking met mensen van goede wil
  • Een betekenisvolle rol voor de lokale kerk
  • Het aanspreken van de lokale kerk op visieniveau