Vijf stappen

Blog | 16-06-2015Thiemen Zeldenrust

De wifi-verbinding in het hotel waar ik nu zit (Akello Hotel, Soroti) is erg onbetrouwbaar. Ik had gehoopt om regelmatig iets te kunnen schrijven maar dat gaat helaas niet lukken. Maar goed, zo ondervind ik aan den lijve iets dat armoede oproept namelijk een gevoel van onmacht, de ervaring ergens gebrek aan te lijden. 

We hebben een lange vlucht achter de rug met een tussenstop in Rwanda. De ochtend na onze aankomst brengen we een bezoek aan het kantoor van PAG (Pentecaustal Assembly of God) in Kampala. PAG is een netwerk van honderden pinkstergemeenten in Oeganda. Jane Achaloi vertelt hoe de kerken hier aan de slag zijn gegaan met CCMP, het Church and Community Mobilisation Program en welke resultaten dat heeft opgeleverd op het gebied van onwikkeling.

Jane heeft het zelf vanaf het begin meegemaakt. Ze is bevlogen en haar verhaal maakt grote indruk. Eerst was men alleen maar gericht op het vervullen van behoeften van mensen, niet op hun empowerment. Gevolg: ze kwamen steeds weer terug. En de enige relatie tussen deze kerk en de gemeenschap was die waarin de kerk met het woord de mensen wilde bereiken. 

Vijf fasen

Vooraf had ik al gelezen dat, in het kort, 'CCMP' bestaat uit vijf fasen:

1. Bewustwording. Kerken en kerkleiders worden zich ervan bewust dat omzien naar je naaste en het actief zijn rondom armoede en onrecht een integraal onderdeel vormt van het christelijk geloof. Maar ook dat de kerk zelf hulpbronnen heeft om daar iets aan te doen.
2. Visie geven aan de lokale gemeenschap. De lokale gemeenschap, dus ook die buiten de kerk, wordt gemobiliseerd om problemen, behoeften en hulpbronnen in kaart te brengen en te besluiten wat aangepakt kan worden.
3. Dromen en plannen maken. Een plan maken voor de toekomst, bekijken hoe dat met de beschikbare middelen gerealiseerd kan worden.
4. De community gaat aan de de slag en wordt begeleidt met advies en coaching.
5. Evalutie. Kerk en gemeenschap kijken samen terug op het proces en bekijken welke zaken er nog meer aangepakt kunnen worden. 

Eigen bronnen

De processen van dit model voelen denk ik vertrouwd aan als het gaat om hoe overal ter wereld 'change programs' en projecten worden opgezet. Maar het is ongelooflijk boeiend om te ontdekken wat het programma ook echt succesvol maakt. De manier waarop Jane het verhaal vertelt maakt het levend. Belangrijk is volgens haar dat mensen ontdekken wat de eigen 'resources', hulpbronnen zijn, van hen zelf en daarmee van de kerk. Dat vergroot het zelfvertrouwen en verkleint het automatisme om je afhankelijk te maken van hulp door anderen, zoals ontwikkelingshulp.

Centraal moet staan empowerment, gerichtheid op het potentieel van mensen en de 'transformation of lifes'. Voor een geloofsgemeenschap als PAG is het geloof zelf een krachtige factor voor verandering. In het CCMP programma worden als training o.a. studies van de bijbel aangeboden, bedoeld om in groepen te bespreken. De verhalen uit de bijbel en de uitleg ervan laten zien dat je als mens bent geschapen met mogelijkheden en hulpbronnen om aan problemen te werken. Mensen zijn pas arm als zij hun eigen resources nog niet hebben ontdekt. 

Het verhaal van Jane is te veelomvattend om helemaal op te schrijven. In de discussie komt ook de vraag naar voren hoe we tegen armoede in Nederland aan moeten kijken. Volgens Jane is armoede niet alleen materieel. Er bestaat ook sociale en spirituele armoede.

Tijd om te vertrekken. De twee dagen erna zullen we de binnenlanden van Oeganda ingaan en met eigen ogen voorbeelden van het CCMP gaan zien en ervaren!  

Meer over het project

Kerk en gemeenschap in actie

Oeganda (Afrika)
Pentecostal Assemblies of God (PAG) traint kerken en gemeenschappen om positieve verandering te brengen in hun dorp.