Vrouwendag

Column | 07-03-2019Timzingt

Het is Internationale Vrouwendag. Heel zinnig in een wereld waarin vrouwen vaak slachtoffer zijn van geweld. Er zijn schrijnende voorbeelden uit het buitenland en binnenland en een actie als Resister van Tear laat zien dat we nog een wereld te winnen hebben.

Ik weet weinig van buitenlandse zaken, maar binnenlands ben ik ervaringsdeskundig. Vooral in de christelijke binnenlanden heb ik als man een aardig privilege omdat ik vaak te gast ben op zogenaamde vrouwendagen om daar de vrouwen ‘in hun broek te laten piesen van het lachen om zichzelf’. Niet mijn woorden. 

Mannen krijgen de zweep, vrouwen een massage.

Zo’n christelijke vrouwenbijeenkomst is voer voor antropologen. Ik ken het verschijnsel nog maar kort. Ik kende al wel de mannendagen, zowel 1.0 (Henk Binnendijk) als 2.0 (Reinier Sonneveld) als 4.0 (Musketiers). Mannenevenementen zijn vaak spartaans: Je moet je afbeulen in de Ardennen of je moet twee uur luisteren naar Willem Ouweneel. Je kunt je afvragen waar je meer afgemat van raakt. Er is een klef broodje en lauwe koffie in de pauze. Je gaat met een berg huiswerk naar huis: je moet je plek innemen als man, vader, echtgenoot, werknemer. God verwacht een hoop, zoveel is wel duidelijk. 

Niets van dat alles op een vrouwendag. Daar wordt ‘verwend’ met de grote V. De dames worden ondergedompeld in een bad van luxe. Lekkere hapjes, high tea’s, mooie styling, handletter-workshop, een beauty-treatment, make-up-advies. En een lezing waarin steevast de boodschap is hoe bijzonder geliefd je bent als vrouw. De boektitels spreken boekdelen: ‘De man: een onbegrepen wezen’ of ‘de fascinerende vrouw’. Mannen krijgen de zweep, vrouwen een massage. 

Zo’n vrouwendag is een oefening in ‘aardig zijn voor elkaar en voor jezelf’.

Waarom dat verschil? Ik kreeg het antwoord toegefluisterd van een van de vrouwen. Vrouwen hebben het nodig, omdat ze elkaar zo vaak geweld aandoen. Vrouwen schijnen elkaar constant de maat te nemen, gunnen elkaar het licht in de ogen niet en zijn ernstig jaloers. Christelijke vrouwen schijnen hier extra goed in te zijn. Eeuwig vergelijken ze zich met elkaar en maken elkaar onzeker, roddelen elkaar kapot. En als anderen het niet doen, dan doen vrouwen het wel bij zichzelf middels vernietigende zelfkritiek. Let wel: dit zijn niet mijn woorden, maar van de vrouwen zelf. Daarom is zo’n vrouwendag een oefening in ‘aardig zijn voor elkaar en voor jezelf’. 

Er is nog een wereld te winnen. Dus mocht het buitenlandse geweld tegen vrouwen ooit ophouden dan stel ik voor om internationale vrouwendag toch in ere te houden totdat ook binnenlandse christelijke vrouwen geleerd hebben elkaar geen geweld aan te doen. Dat zou aardig zijn.

- Timzingt 
Liedjesschrijver, cabaretier en ambassadeur van Tear.