Wat als een aardbeving je treft?

Verhaal | 05-03-2020Marnix & Iris

'Het was een verschrikkelijke nacht, zoveel gewonden en doden.'​ Risman maakte anderhalf jaar geleden de zware aardbeving op Sulawesi mee. Aan Marnix (30) en Iris (27), de twee wereldreizigers die voor Tear dit Indonesische eiland bezoeken, vertelt hij zijn verhaal. 'Het geluid van huilende en schreeuwende mensen was overweldigend.'

Ik raakte in paniek en rende weg zo hard ik kon

Risman woont in een vluchtelingenkamp aan de voet van de berg die uitkijkt over de stad Palu. Het is al meer dan een jaar geleden dat het gezin hun heil zocht in het kamp. Hij herinnert het zich nog goed. De enige waarschuwing die hij had, waren de geiten. 'Vlak voordat de aardbeving begon, raakten de dieren in paniek. Terwijl ik naar ze toe liep, begon de grond hevig te schudden. Ik raakte in paniek en rende weg zo hard ik kon.  Toen bedacht ik me dat mijn vrouw en kinderen nog in ons huis waren. Ik maakte rechtsomkeert en terwijl het huis instortte, kon ik mijn gezin er nog net uit halen.' Ze renden met elkaar weg van het huis. Om hen heen zakten vrijwel alle huizen in de wijk in elkaar.  

Van het huis was niks meer over

De grond brak open en ze raakten elkaar kwijt. Er zat niks anders op dan door te gaan. Boven op de heuvel verzamelden duizenden mensen zich. 'Het was een verschrikkelijke nacht, zoveel gewonden en doden. Het geluid van huilende en schreeuwende mensen was overweldigend.' Toen het ochtend begon te worden, vond hij eindelijk zijn gezin. 'Gelukkig waren we allemaal gezond. Van het huis was niks meer over. De eerste dagen sliepen we onder een stuk plastic. We konden van bekenden wat voedsel krijgen.' Vijf dagen later arriveerde de eerste noodhulp. 'Vanaf dat moment leven we in een tent. En dat is nu nog steeds ons huis.'

Risman is één van de tweehonderdduizend(!) mensen die hun huis verliezen tijdens de aardbeving. Dus dat er een wachtrij is voor een nieuw onderkomen, is een understatement. 'We zitten hier in ieder geval nog wel tot eind 2020, misschien dat er dan een tijdelijke noodopvang is. We hebben een huis toegewezen gekregen van de overheid, daar kunnen we in 2022 intrekken.' 

'Dankzij de hulp kunnen we weer wat opbouwen'

De mensen in het kamp hebben zeer weinig vertrouwen in een snelle herlocatie. Daarom zijn sommige weer begonnen om het leven op te pakken. De tenten worden ingericht met dingetjes die ze tussen het puin weg konden halen. Er zijn winkeltjes, wasserettes en andere voorzieningen. Ook Risman heeft een Warung geopend, een klein houten schuurtje waar hij voedsel verkoopt. 'Met behulp van hulporganisaties hebben we in het kamp de mogelijkheid gekregen om weer wat op te bouwen.'

Door watergebrek liepen de spanningen in het kamp op

'Er was alleen een groot probleem: water. Het kamp was niet aangesloten op een waterleiding en was afhankelijk van vrachtwagens die water brachten. 'Vaak was het water op, dan was het twee dagen niet mogelijk om te douchen, of te koken. Ook waren we soms de dupe van chauffeurs die meer winst wilden maken en onzuiver water leverden.' Met de komst van de ondernemingen, zoals de wasserette, liepen de spanningen enorm op. Er was een hoop achterdocht over hoeveel water er verbruikt werd. Als het weer op was, ontstonden er vaak opstootjes.'  

Eén van de kampbewoners kwam met een initiatief om een leiding aan te leggen van een oude ongebruikte put naar het kamp.  De bewoners van het kamp repareerden de put en met de financiering van Tear werd een leiding aangelegd. Nu gaat het water van de put rechtstreeks naar het kamp, waar het water verdeeld wordt over de tenten. 'Het watersysteem heeft veel rust gebracht in het kamp. De sfeer is een stuk beter geworden, daarnaast hoef ik niet meer bang te zijn dat het water ‘s avonds misschien op is.'

Zoveel impact dankzij voldoende water

Ik kan me niet indenken wat een afschuwelijke tijd Risman en zijn familie door hebben moeten maken. Eerst die helse nacht en alles kwijtraken, vervolgens meer dan een jaar in een kamp wonen, in een tent. Als ik zie hoe ze er het beste van weten te maken, dan heb ik niets dan respect voor de manier waarop ze dit aanpakken. Soms is het lastig om in kaart te brengen wat de relevantie van noodhulp is. Dat is hier zeker niet het geval. Water is zó belangrijk! Het is mooi om te zien hoe je als Tear impact kunt hebben op zo’n grote groep mensen, elke dag weer. 

Wil je Tear ondersteunen in het leveren van noodhulp? Jouw bijdrage kunnen we goed gebruiken! >>

Marnix en Iris

Hi, wij zijn Marnix (30) en Iris (27). In het gewone leven werkt Iris als leerkracht in het basisonderwijs. Marnix is contentcreator (film/fotografie). Na bijna tien jaar dromen over het maken van een lange reis, hebben we afgelopen jaar allebei onze baan opgezegd en een enkeltje geboekt naar India! Van daaruit reizen we verder.

We zijn beiden opgegroeid met het idee dat je niet alleen voor jezelf leeft. We hebben Tear benaderd omdat we geloven in de manier waarop zij hulp verlenen: mensen activeren zélf met oplossingen te komen. We zijn heel enthousiast dat we daar een bijdrage aan mogen leveren en hopen dat onze verhalen anderen inspireren en activeren.

Risman overleefde de aardbeving op Sulawesi

Wat als een aardbeving je treft?

Verhaal | 05-03-2020 | Marnix & Iris
Op het moment dat Risman anderhalf jaar geleden op de Sulawesi de grond hevig voelde schudden, rent hij in blinde paniek van zijn gezin weg.

'Dankzij toiletten is de situatie in het kamp verbeterd'

Verhaal | 26-02-2020 | Marnix & Iris
Nurlino overleefde de zware aardbeving van 2018 op Sulawesi. Backpackers Marnix en Iris spraken met haar.

Noodhulp? Yes please!

Blog | 20-02-2020 | Tear
'Noodhulp? Ik vroeg me altijd af waar dat geld dan heen ging. Nu zie ik het.' Backpackers Marnix en Iris spraken interviewden overlevenden van de zware aardbeving op...

Noodhulp Indonesië in volle gang

Nieuws | 24-01-2019 | Christelijk Noodhulpcluster
In 2018 werd Indonesië getroffen door een tsunami en meerdere aardbevingen. Tear verleent noodhulp.
Veerkracht op Sulawesi

'De veerkracht van de mensen geeft me hoop voor Sulawesi'

Verhaal | 24-11-2018 | Annemarie van den Berg
Noodhulpmanager Sanjeev Bhanja van Tearfund Engeland bezocht Sulawesi, anderhalve maand na de driedubbele ramp. Hoe is het er nu? 'Heel overweldigend. En toch heb ik hoop,...

Dankgebeden in de puinhopen van Sulawesi

Verhaal | 01-11-2018 | Tearfund Engeland
Ondanks de enorme ravage en het verlies, horen we ook hoopgevende verhalen uit Sulawesi.