Wat kunnen we nu juist wél?

Blog | 04-04-2020Jurjen ten Brinke

Als ik íets leerde van de kerk op het zuidelijk halfrond, is het wel dat gelovigen daar méér dan wij in Europa en Noord-Amerika doordrongen zijn van de belangrijke vraag: ‘Wat kun je wél?’ In plaats van bezig te zijn met wat er allemaal niet meer kan.

Het is natuurlijk een vreemde tijd, zeker in aanloop naar Pasen. We moeten noodgedwongen sociale afstand houden, wat overigens leidt tot een andere manier van sociale nabijheid. Niet (meer) lichamelijk, maar via tal van media en mogelijkheden.

Vele miljarden mensen hebben geen Zoom, Skype, Teams, Hangouts en andere mogelijkheden zoals wij die hebben.

Live kerkdiensten niet overal van zelfsprekend

Een jonge broeder uit Bangladesh, waar ik anderhalf jaar geleden voor Tear was, appte me met de vraag hoe wij nu ons kerk-zijn beleven. Heel nuchter appte ik terug dat YouTube en livestreams veel worden ingezet. Even was het stil, en toen kwam er een reactie: ‘Yes, developed country.’ Vele miljoenen, zelfs miljarden mensen hebben geen Zoom, Skype, Teams, Hangouts en andere mogelijkheden zoals wij die hebben. En als die al wel beschikbaar zijn op hun smartphones, dan zeker niet geïnstalleerd in een kerk, met een band en alles wat nog meer ‘hoort’. Het zorgt er bij mij resoluut voor dat ik niet (meer) wil klagen over mijn en onze beperkingen die deze moeilijke tijd met zich meebrengt. Gewoon hélemaal niet. Hoe vervelend of belemmerend de hele situatie is en voelt. 

 

‘Als ik zwak ben, is Hij machtig’

Pasen nadert en ik moest denken aan de vrouwen die met de discipelen verzameld waren in een huis in Jeruzalem. Daar zit je dan na de kruisiging van Jezus. Na zijn begrafenis. Na de sabbat. Wat kun je dan eigenlijk nog wél, als je hoop en droom op een bevrijding door de Messias uit elkaar gespat zijn? Het lichaam van Jezus verzorgen. Dát kan nog! En als de vrouwen en discipelen dan bij het graf aan komen en de steen blijkt weggerold komt alles bij elkaar. Het is een prachtige weergave van ‘als ik zwak ben, is Hij machtig’. Wat een verrassing, in de verwarring.

‘Heer, laat me U zien, op een verrassende manier, daar waar ik het even helemaal heb gehad. Open mijn ogen en stuur Uw engel maar om het me te vertellen.
I. Need. You.’

Tekst: Jurjen ten Brinke, voorganger van Hoop voor Noord en ambassadeur van Tear.

Foto: Merath.

Noodhulp in Beiroet: zo is de kerk een schuilplaats

Verhaal | 13-08-2020 | Hannah Westra
In alle chaos die de explosie in Beiroet achterlaat, staan lokale kerken op. Help ons helpen.

Otto de Bruijne: 'Leven geven en beschermen is de vreugde van de wet'

Verhaal | 13-08-2020 | Otto de Bruijne
Theoloog, schrijver, kunstenaar, theatermaker en verhalenverteller Otto de Bruijne schreef vier gedachten op over het vieren van nalatenschap. Lees hier deel 3 en 4.

GroeneKerken zoekt een zzp'er voor online communicatie (6 uur/week)

Vacature | 12-08-2020 | Tear
Ben jij een gedreven zpp’er met een brede blik op de rol van communicatiemedewerker?

Wat als een land geen Deltawerken heeft?

Verhaal | 11-08-2020 | Tear
Wat al een land geen Deltawerken heeft, maar wel bedreigd wordt door water? We nemen je mee naar Bangladesh...

Slachtoffers explosie Beiroet: ‘We zijn blij met elke vorm van hulp’

Verhaal | 10-08-2020 | Tear
Overal gebroken glas, kapotte meubels en (deels) onbewoonbare huizen. Het is hoe de straten in Beiroet, Libanon, er op dit moment uitzien nadat de stad op dinsdag 4 augustus werd...

De kerk als instrument voor hoop en herstel

Verhaal | 08-08-2020 | Tear
In deze zomerserie inspireren we je met verhalen uit Nederland en Indonesië die laten zien hoe je als kerk en christen met beide benen in de buurt kunt staan. Lees hier deel 2.